https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99043/یک-هنرمند-فاقد-مسکن#Comments 1 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=99043 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=99043&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/99043/یک-هنرمند-فاقد-مسکن <div>روزگاری...(بگو هفشده سال</div> <div>پیش از اینها، که رفته ام از یاد)</div> <div>&nbsp;</div> <div>یک هنرمند فاقد مسکن</div> <div>رفت روزی وزارت ارشاد</div> <div>&nbsp;</div> <div>چون دم در رسید، با خود گفت:</div> <div>&laquo;می روم تو، هر آنچه بادا باد&raquo;</div> <div>&nbsp;</div> <div>نوک بینیّ خود گرفت و برفت</div> <div>راست پیش وزیر و پس اِستاد</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفت: &laquo;در روز اول خلقت</div> <div>که خدا این جهان نمود آباد،</div> <div>&nbsp;</div> <div>چون به مستضعفین زمین بخشید</div> <div>اسم این جانب از قلم افتاد</div> <div>&nbsp;</div> <div>حال البته با کمی تأخیر</div> <div>من به خدمت رسیده ام دلشاد</div> <div>&nbsp;</div> <div>تا مگر قطعه ای زمین بخشید</div> <div>بروم منزلی کنم ایجاد&raquo;</div> <div>&nbsp;</div> <div>گفت با وی وزیر با لبخند:</div> <div>&laquo;بنده از دیدن شمایم شاد</div> <div>&nbsp;</div> <div>چون هنرمند قدر می بیند</div> <div>باید الحق به صدر بنشیناد</div> <div>&nbsp;</div> <div>می نویسم زمین به اسم الآن</div> <div>می دهم خدمت شما استاد&raquo;</div> <div>&nbsp;</div> <div>آنگه از &laquo;قطعه ی هنرمندان&raquo;</div> <div>قطعه ای هم به شخص ایشان داد</div> رضا رفیع Sat, 30 Aug 2014 05:18:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:99043 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2789/اسم-این-جانب-از-قلم-افتاد#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2789 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2789&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2789/اسم-این-جانب-از-قلم-افتاد روزگاری...(بگو هفشده سال<br /> پیش از اینها، که رفته ام از یاد)<br /> <br /> یک هنرمندِ فاقد مسکن<br /> رفت روزی وزارت ارشاد<br /> <br /> چون دم در رسید، با خود گفت:<br /> &laquo;می روم تو، هر آنچه بادا باد&raquo;<br /> <br /> نوک بینی خود گرفت و رفت<br /> راست پیش وزیر و پس اِستاد<br /> <br /> گفت: &laquo;در روز اول خلقت<br /> که خدا این جهان نمود آباد<br /> <br /> چون به مستضعفین زمین بخشید<br /> اسم این جانب از قلم افتاد<br /> <br /> حال، البته با کمی تأخیر<br /> من به خدمت رسیده ام، دلشاد<br /> <br /> تا مگر قطعه ای زمین بخشید<br /> بروم منزلی کنم ایجاد&raquo;<br /> <br /> گفت با وی وزیر، با لبخند:<br /> &laquo;بنده از دیدن شمایم شاد<br /> <br /> چون هنرمند قدر می بیند<br /> باید الحق به صدر بنشیناد<br /> <br /> می نویسم زمین به اسم الان<br /> می دهم خدمت شما استاد!<br /> <br /> آن گه از &laquo;قطعه ی هنرمندان&raquo;<br /> قطعه ای هم به شخص ایشان داد<br /> <br /> رضا رفیع Thu, 18 Jul 2013 08:16:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2789